دوشنبه, 30 مهر,1397
Menu

آموزش های شهروندی

آموزش های شهروندی

شاخه
رانندگی بد ریشه ژنتیکی دارد
1393/11/4
چهارشنبه ، 20 آبان 1388 ، 10:30
دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا اعلام کردند رانندگی بد در میان انسانها ریشه ای ژنتیکی داشته و به حضور ژنی متغیر در بدن انسان بستگی دارد.

به گزارش مهر، برخی از افراد واقعا رانندگان وحشتناکی هستند، ویژگی که به تازگی و بر اساس مطالعات جدید دانشمندان ریشه ای ژنتیکی دارد به گفته دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا در صورت اثبات نتیجه این مطالعات و ریشه داشتن رانندگی بد در ژنتیک، 30 درصد از آمریکایی ها به این حالت ژنتیکی دچار هستند.

در این کشف جدید بر روی 29 داوطلب که 22 نفر از آنها از ژن متغییر رانندگی بد برخوردار نبوده و هفت نفر برخوردار بوده اند مطالعاتی انجام گرفت و از آنها در شبیه سازی رانندگی در مسیری پیچیده و ناهموار آزمایش هایی به عمل آمد تا میزان مدیریت آنها در کنترل شرایط سخت سنجیده شود.

نتایج نشان داد میزان رانندگی نامناسب در داوطلبانی که دارای ژن متغییر رانندگی بد بودند 20 درصد بیشتر از افرادی است که از این ژن برخوردار نیستند با وجود اینکه این مطالعه نیازمند تحلیل و بررسی بیشتری خواهد بود محققان بر اساس نتایج اولیه آن بر این باورند این ژن گاه می تواند قابلیت پروتئینی به نام BDNF را در مغز محدود کند این پروتئین با حمایت از برقراری ارتباط در میان سلولهای مغزی و حفظ این ارتباط باعث قوی تر شدن حافظه فرد می شود و در زمان قرارگیری در شرایط پیچیده این پروتئین در پاسخگویی مناسب مغز نسبت به شرایط بسیار تاثیرگذار خواهد بود.

حضور این ژن در افراد همیشه تاثیرات نامطلوب نخواهد داشت زیرا به گفته محققان گاهی اوقات این ژن می تواند میزان هوشیاری را در افرادی که به بیماری هایی مانند پارکینسون، هانتینگتون و دیگر بیماری های نرونی مبتلا هستند، بالا نگاه دارد.

بر اساس گزارش فاکس نیوز، محققان در تلاشند در ادامه مطالعات خود بر روی تاثیرات ژنهای متغییر بر روی بروز تصادفات جاده ای و کشنده در میان انسانها تمرکز داشته باشند.
منبع : خبرگزاری مهر
http://www.ttic.ir
چهارشنبه ، 20 آبان 1388 ، 10:30 دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا اعلام کردند رانندگی بد در میان انسانها ریشه ای ژنتیکی داشته و به حضور ژنی متغیر در بدن انسان بستگی دارد. به گزارش مهر، برخی ...
ترفند مدیریتی یک شهردار
1393/11/4
در اکتبر سال 1994 شخصی به نام دکتر آنتاناس ماکوس که یک استاد فلسفه و ریاضیات بود به عنوان شهردار بوگوتا پایتخت کلمبیا انتخاب شد. آن گونه که گفته شده است این شهر به عنوان پایتخت قتل جهان معروف بوده است و مقامات شهر در فساد شهره بوده اند. در واقع اهالی بوگوتا از این همه نابسامانی به جان آمده و به دنبال چاره ای می گشتند که نهایتا به دکتر ماکوس به عنوان یک ضد سیاستمدار متوسل شدند.
اما شنیدنی است که دکتر ماکوس برای مقابله با ناهنجاری های در شهر بوگوتا از روشهای جالبی استفاده کرد. مثلا در سر چهارراه ها گروه های پانتومیم به کار گماشت که متشکل از دانشجویان تئاتری بودند که صورت خود را سفید و سیاه کرده بودند و هر کسی را که تخلفی می کرد مسخره می کردند. مثلا اگر عابر پیاده ای از چراغ قرمز رد می شد به دنبالش می افتادند و ادایش را در می آوردند و همین باعث شد که شهروندان از ترس مسخره شدن از تخلف بپرهیزند. با گذشت چند ماه، درصد افراد پیاده ای که به علائم راهنمایی توجه و مطابق آن ها رفتار می کردند از 26 درصد به 75 درصد رسید.
در حقیقت استقبال از این طرح و موفقیت آن در کاهش خلاف چنان چشم گیر بود که دکتر ماکوس 400 نفر دیگر پانتومیم کار استخدام کرد تا خدمات این گروه ها به سراسر شهر گسترش یابد.این تنها بخشی از کارهای به ظاهر ساده بود که توسط دکتر ماکوس انجام شد و اتفاقا در نظم بخشی به شهر نتیجه داد.دکتر ماکوس معتقد بود که تلاش برای تغییر نگرش مردم، می بایست رکن اساسی اصلاحات او را تشکیل دهد و نیز این که تحول در فرهنگ مدنی شهروندان کلید حل معضلات بی شمار شهر بوگوتا به شمار می آید...البته برخي اقتصاددانان ممکن است معتقد باشند که رفتار انسان ها صرفا از پاداش ها یا مجازات های ملموس و مادی تاثیر می پذیرد. درست است که افراد به انگیزه های اقتصادی شفاف و مستقیم واکنش نشان می دهند اما ممکن است به انگیزه های ناشناخته ای که از قراردادهای اجتماعی یا وجدان فردی شان نشات می گیرند نیز واکنشهای قاطعی نشان دهند

از کتاب تبهکاران اقتصادی: فساد، خشونت و فقر ملت ها.
نوشته ریموند فیسمن و ادوارد میگل. ترجمه فرخ قبادی. نشر نگاه معاصر
 http://www.ttic.ir
در اکتبر سال 1994 شخصی به نام دکتر آنتاناس ماکوس که یک استاد فلسفه و ریاضیات بود به عنوان شهردار بوگوتا پایتخت کلمبیا انتخاب شد. آن گونه که گفته شده است این شهر به عنوان پایتخت قتل جهان معروف بوده اس...
ترافیک؛ مغز را تخریب می‌کند
1393/11/4
ترافیک؛ مغز را تخریب می‌کند               
سایر - فرهنگ ترافیک

شنبه, 19 فروردین 1391 ساعت 21:34
چهارشنبه ، 27 مهر 1390 ، 07:00
محققان طی انجام دو مطالعه مختلف دریافتند آلودگی‌های هوا در شهرها و جاده‌ها می‌تواند عملکردهای مختلف مغز انسان را دچار اشکال کرده و تخریب کند.

دانشمندان دریافته‌اند زندگی کردن در مناطقی با سطوح بالای آلودگی ناشی از ترافیک می‌تواند عملکرد افراد را در تست‌های شناختی کاهش دهد.

آنها دریافتند افراد مسن‌تر از 51 سال که در مناطق آلوده زندگی می‌کنند از توانایی‌هایی شناختی پایین‌تری نسبت به افرادی که در مناطق خوش آب و هواتر زندگی می‌کنند، برخوردارند. مطالعه دیگری که روی حیوانات انجام گرفته نیز نشان می‌دهد ذرات معلق در هوا که معمولا از موتورهای دیزلی ساطع می‌شوند می‌توانند به‌واسطه کاهش یافتن رشد نورون‌ها، منجر به بروز مشکلات آموزشی و حافظه ای شوند.

محققان دانشکده سلامت عمومی‌هاروارد می‌گویند قرار گرفتن طولانی مدت در معرض آلودگی هوای ناشی از ترافیک شهرها می‌تواند نحوه عملکرد مغز را تغییر داده و روی آن تاثیر بگذارد. به گفته این محققان تاثیر آلودگی هوا روی عملکرد شناختی مغز سالمندان حتی از تاثیر سیگار و چاقی نیز بیشتر است.

در این مطالعه میانگین قرارگیری در معرض هوای آلوده در طول زندگی افراد محاسبه شد و سپس روی 680 مرد 51 تا 97 ساله آزمایش‌های شناختی انجام گرفت.

طی این مطالعه آشکار شد امتیاز تست‌های شناختی افرادی که در مناطق آلوده‌تر زندگی می‌کنند 1.3 بار کمتر از افرادی است که در مناطق پاک‌تر سکونت دارند.

در مطالعه دوم محققان دانشگاه اوهایو دریافتند که افزایش میزان ذرات معلق در هوا می‌تواند میزان تخریب مولکول‌های مغزی در حیوانات را افزایش داده و در توانایی حافظه آنها اختلال ایجاد کند. همچنین محققان دریافتند حضور موش‌ها در هوای آلوده و مملو از ذرات معلق منجر به کاسته شدن میزان رشد نورون‌ها در هیپوکامپوس مغز این جانداران می‌شود
 
http://www.ttic.ir
ترافیک؛ مغز را تخریب می‌کند                سایر - فرهنگ ترافیک شنبه, 19 فروردین 1391 ساعت 21:34 چهارشنبه ، 27 مهر 1390 ، 07:00 محققان طی انجام دو مطالعه مختلف دریافتند آ...
تاريخچه ترافيک
1393/11/4

ترافيک يکي از مشکلات اجتماعي در جوامع امروزي و در شهرهاي بزرگ مي باشد که خود ناشي از عوامل مختلفي است . شايد سرمنشا مشکلات کنوني ، زمينه تاريخي ايجاد شبکه معابر و رانندگي در ايران باشند . جهت رفع اين مشکل نياز به قانون ، سياستگذاري و توسعه راهها بود .اولين قانون حمل و نقل ، قانون فدرال Aid highway در سال 1934 ميلادي ، مربوط به نواحي برون شهري نوشته شد.
 
در دوران سلطنت ناصر الدين شاه در سال 1255 هجري شمسي وزارت "فوائد عامه" در ايران تاسيس شد و امور مربوط به احداث راه ، پل و راهداري به اين وزارت خانه محول گرديد.
راه يکي از عناصر اصلي شهر در دوران گذشته بود . اين عنصر به حدي در حيات اجتماعي و اقتصادي شهر موثر بود که حتي محل وقوع بسياري از حوادث در ادبيات کهن ايراني است . از آنجائيکه در اين دوران شکل شهرها تابعي از نحوه زندگي اجتماعي و اقتصادي ساکنين بود و از طرفي ديگر در شکل گيري آن جنبه هاي دفاعي نيز ملحوظ مي گرديد . عموما غير از محورهاي اصلي شهر که از دروازه ها شروع مي شد مابقي گذرها تابع شرايطي مانند مسائل اقليمي و امنيتي بودند . همين شرايط موجب شکل گيري شبکه به شکلي غير منظم بود . معابر عموما باريک و فقط قابل استفاده عابر پياده بودند و فقط در معابر اصلي و يا محورهايي که به ميادين مرکزي محله متصل مي شد ، عرض بيشتر شده و عبور اسب و يا گاري ميسر بود . به مرور خيابانهاي عريض در حوالي محلات اعيان نشين و کنار باغهاي بزرگ احداث مي شد که در آنها کالسکه رفت و آمد مي کرد .
احداث محلات جديد با استفاده از شيوه هاي معماري نو و تخريب محلات قديمي ، احداث معابر بزرگتر و عريض تر و همچنين رسوخ وسيله نقليه موتوري در بين جامعه موجب بروز دگرگوني عميقي در شکل ظاهري شهر شد .
ورود اتومبيل در جامعه ايراني موجب شد نياز به شبکه اي مناسب جهت تردد اين وسيله نقليه احساس شود . در ابتدا چون تعداد اين وسيله نقليه بسيار کم بود عملا مشکلات چنداني احساس نمي شد . علي الخصوص ابعاد شهرها چنان نبود که نتوان بخشي از آن را پياده طي نمود . ولي افزايش تعداد وسيله نقليه و رشد شهرها موجب بروز فشار روي سيستم شبکه معابر گشت و مي بايست بستر مناسب جهت تردد فراهم مي شد . لذا احداث خيابانهاي مناسب و تعريض برخي از محورهاي موجود در دستور کار قرار گرفت . از سوي ديگر توسعه سريع شهر موجب مي شد که نواحي جديدالاحداث با فرض استفاده از اتومبيل ساخته شود .
ماحصل اين حالت بروز دوگانگي در سيستم شبکه معابر بود . بخشهاي قديمي عمدتا بوسيله يک يا دو محور جديد به چند پاره تقسيم شدند و شبکه معابر آنها که با مقياس انساني طرح شده بودند با شبکه جديد همخواني نداشت . در واقع از ديدگاه سلسله مراتبي بدينگونه بود که يک کوچه محلي ناگهان به يک خيابان عريض شرياني متصل مي شد . از اين گروه شهرها : شيراز، همدان ، يزد و ... مثالهاي بارز اين ناهمگوني شبکه جديد و قديم با يکديگر مي باشند . شبکه در واقع بيشتر نقش ايجاد حرکت و عبور و مرور را دارد و نقش اجتماعي آن کمتر مطرح است .
در سال 1303 اولين مقررات عبور و مرور تحت عنوان "نظام نامه" درشکه‌هاي عمومي به تصويب رسيد که درشکه‌ها را ملزم به پلاک گذاري و هدايت کنندگان آن را مشمول مقررات درشکه‌ر‌اني مي کرد.
در سال 1301 اولين گواهينامه رانندگي در ايران صادر شد. در آن زمان فقط 20 نوع علائم رانندگي وجود داشت. هفت سال بعد اولين آموزشگاه رسمي آموزش رانندگي توسط پنج تن از پيشکسوتان اتومبيل ‌چي‌گري و مکانيک‌ چي‌گري تأسيس و راه اندازي شد.بين سالهاي 1305 الي 1308 با افزايش ورود خودرو صدور گواهينامه رانندگي نيز آغاز گرديد. طبقه بندي گواهينامه‌هاي اوليه رانندگي در ايران عبارت بود از: تصديق درشکه‌چي ، تصديق گاري‌چي و تصديق اتومبيل ‌چي‌گري.
در سال 1318 آئين نامه راهنمايي و رانندگي از تصويب دادگستري گذشت. در اين سال براي اولين بار شهرباني اقدام به تهيه گواهينامه‌هاي رانندگي به صورت دفترچه هفت صفحه‌اي و در قطع 11×8 نمود.در سال 1340 براساس قانون بودجه 1333 گواهينامه‌هاي دفترچه‌اي تبديل به يکبرگ گرديد. اين گواهينامه در قطع 11×6 سانتي‌متر و مدت اعتبار آن 4 سال بود. در سال 1355 مدت اعتبار گواهينامه‌هاي رانندگي به ده سال افزايش يافت.
مهمترين مقررات حمل و نقل شهري در سال 1968 ميلادي (1346ش) به قانون فدرال که دربرگيرنده نواحي برون شهري بود اضافه گرديد و برنامه دوساله اي براي سالهاي 1970-1971 ميلادي به منظور افزايش ظرفيت ، ايمني ، جهت دهي و کاناليزه کردن تقاطعها ، روگذرهاي عابر پياده ، خط ويژه اتوبوس و حذف نقاط حادثه خيز را در بر مي گرفت .
در سال 1347 برنامه‌هاي آموزش ترافيک توسط اداره پليس تهران تهيه و به مرحله اجرا گذاشته ‌شد. نمونه‌اي از اين برنامه‌هاي آموزشي تحت عنوان" آشنايي رانندگان با مقررات راهنمايي و رانندگي" براي رانندگان دستگاههاي دولتي توسط اداره پليس تهران ارائه ‌شده بود. شرايط دريافت انواع گواهينامه رانندگي در ماده 22 آئين نامه راهنمايي و رانندگي مصوب سال 1347 مشخص شده است. بزرگترين خلا در اين ماده عدم توجه به امر آموزش متقاضيان است. عليرغم وجود آموزشگاههاي رانندگي در سطح کشور،بعلت قانونمند نبودن امر آموزش و اختياري بودن آن، آموزش توسط بستگان و يا آموزشگاههاي تعليم رانندگي و اغلب بدون رعايت استانداردهاي موجود آموزشي انجام مي‌شد .
هر چند در ايران چندين نوع گواهينامه شامل گواهينامه رانندگي پايه يک و دو، موتورسيکلت، ويژه و تراکتور چرخ لاستيکي وجود دارد ولي متأسفانه بدليل عدم توجه به امر آموزش قبل و بعد از دريافت گواهينامه سطح فرهنگ رانندگي و توجه به قوانين، علائم و مقررات و حقوق سايرين در نزد اغلب رانندگان ايراني بسيار پايين است.
قاعدتا زماني مي‌توانيم بگوئيم جامعه به حد کمال رسيده است که آموزش بگونه صحيح در جامعه انتقال يافته باشد و اين نيز نمي‌تواند محقق شود مگر با يک برنامه‌ريزي فراگير و مستمر به منظور تدوين و آموزش اصول صحيح رانندگي براي سنين مختلف با روشهاي متنوع و مورد قبول.
http://trafficorg.tehran.irمنبع :
فرستنده : سيد مصطفي حسيني
http://www.ttic.ir
ترافيک يکي از مشکلات اجتماعي در جوامع امروزي و در شهرهاي بزرگ مي باشد که خود ناشي از عوامل مختلفي است . شايد سرمنشا مشکلات کنوني ، زمينه تاريخي ايجاد شبکه معابر و رانندگي در ايران باشند . جهت ...
پلیس ها باید آموزش ترافیک ببینند
1393/11/4
بسياري از اوقات ديده شده كه به طور ناخواسته اشتباهاتی از پليس سر ميزند كه منجر به افزايش موضعي ترافيك مي گردد. به نمونه هائي از آن اشاره مي كنيم:
- متوقف كردن خودروي خلافكار در مكان نامناسب براي جريمه كردن يا تذكر به وي
- توقف خودرو در جاي نامناسب و پرسش آدرس از پليس و ارائه آدرس توسط پلیس به خودرو در همان محل خلافی که توقف کرده !
- توقف خودروي پليس در جاي نامناسب از بزرگراه برای نظارت بر جریان ترافیک عبوری که این توقف چنانچه در نقطه گلوگاهی باشد ، خود عامل ایجاد قیف ترافیکی می شود.
- عدم برخورد با خودروهايي كه در بزرگراه توقف مي كنند (زيرا توقف يا پارك كردن در بزرگراه ممنوع است). در حاليكه با خودروهائي كه با سرعت غير مجاز حركت مي كند, برخورد مي شود, در حاليكه شايد خطر اين دو با هم خيلي فرق نكند. احتمال برخورد شديد اتومبيل ها با خودروئي كه در كنار بزرگراه توقف كرده اند, كم نيست.
-    . . . .. .

بهرحال به نظر مي رسد پليس كه عامل اجراي قانون است, بايد آموزشهاي لازم را ببيند تا با كليه موارد فوق برخورد شايسته صورت گيرد.

البته آموزشهاي مختلفي در زمينه حمل و نقل و ترافيك و مهندسي ترافيك ظاهرا به پليس داده مي شود. حال يا بايد در مفاد آموزشي تجديد نظر كرد و يا آن آموزش به سطوح پليس هائي كه در سطح معابر انجام وظيفه مي كنند, كشانده شود و یا به نحو دیگری این مشکل حل شود.

امیدواریم ذکر موارد فوق منجر به دلخوری پلیس نگردد و بلکه از اینکه انتقاد سازنده نسبت به آنها صورت می گیرد ، خرسند باشند. نکته اینجاست که در کشورهای پیشرفته ، روحیه انتقادپذیری بسیار بالا است و همواره انتقاد کننده را به عنوان یک فرد با وجدان و مسئولیت پذیر می دانند و برای رفع ایرادات خود برنامه ریزی جدی می کنند. مسلما همین نکته ، در پیشرفت آنها طی سال های متمادی  نقش اساسی داشته است . اما در کشور ما منتقد به عنوان دشمنی تلقی می شود که وظیفه خود می دانیم تا در اولین فرصت پاسخ او را بدهیم. امید است پلیس ما این انتقاد و هر انتقاد سازنده دیگری را یک فرصت تلقی کند .

به هر حال در كشورهاي مختلف, آموزشΙȘșʠترافيكي پليس و تكرار آنها به صورت آموزش ضمن خدمت جزو موارد مهم است. زیرا معتقدند : پلیس که نظم دهنده اصلی به امور ترافیکی است ، باید بالاترین حد اطلاعات را در اینمورد داشته باشد. فلذا روی آموزش خیلی باید هزینه شود.
گردآوری : مرکز اطلاعات علمی و تخصصی حمل و نقل ترافیک

 http://www.ttic.ir
بسياري از اوقات ديده شده كه به طور ناخواسته اشتباهاتی از پليس سر ميزند كه منجر به افزايش موضعي ترافيك مي گردد. به نمونه هائي از آن اشاره مي كنيم: - متوقف كردن خودروي خلافكار در مكان نامناسب برا...
پاركهاي آموزش ترافيك
1393/11/4
آموزش يكي از مهمترين مسايل در رفع مشكلات ترافيك است. براي ارتقاء ايمني ترافيك بايد آموزش در تمام مقطع سني وجود داشته باشد. در بين گروه هاي مختلف آسيب پذير در محيط ترافيك ، كودكان بيشتر به جهت عدم آموزش آسيب مي بينند. براي تأثير گذاري بر كودكان از روش هاي گوناگون اعم از آموزش نظري در مدارس ، آموزش عملي تبليغات و رسانه هاي گروهي مي توان بهره گرفت . آموزش هاي مستقيم رفتار ترافيكي به كودكان در محيط واقعي توأم با خطراتي براي آنها مي باشد . لذا يكي از روش هاي آموزش عملي به آنها استفاده از پارك هاي آموزش ترافيك است كه شبيه محيط واقعي ترافيك، به طور مثال: راهها، خط آهن ، پياده رو و خيابانها ،علائم راهنمايي ، چراغ راهنماها و غيره ، ولي در مقياس كوچكتر طراحي و احداث مي گردد.
ايده پارك آموزش ترافيك با استفاده از خودروهاي كوچك نخستين بار توسط يك فرد آلماني فنلاندي الاصل به نام (جاكا ناپاري ) ارائه شد.
به همت او نخستين پارك مجهز به چراغ راهنما و تابلوهاي ترافيك و خط كشي معابر در سال 1989 ميلادي در شهر هامبورگ آلمان گشايش يافت.
در حال حاضر بيش از صدها پارك آموزش ترافيك در كشورهاي مختلف دنيا از جمله اتريش، آلمان ، سوئيس، فرانسه، بريتانيا، لهستان، روسيه، پرتغال، اسپانيا، فنلاند، هندوستان، چين، كره، ژاپن و اسكاتلند و …. مورد بهره برداري قرار گرفته است.
علاوه بر آموزشهاي لازم در پارك آموزشي محوطه هاي تفريحي جهت سرگرمي كودكان طراحي شده است .
در كنار محوطه هاي تفريحي، خودروهاي كوچك برقي ،ماشين پدالي در مسير هاي مشخصي به صورت يك يا چند دور رفت و برگشت عمل مي نمايد. اينگونه وسايل نقليه كوچك تفريحي به نام ماشين هاي گو-كارت (Go-carts ) معروف هستند. كرايه دوچرخه يكي از موارد ديگري است كه در اين پارك ها انجام شده است. دوچرخه در اندازه هاي مختلف، براي كودكان ،بزرگسالان و همچنين دوچرخه هايي براي كودكاني كه به درستي نمي توانند سوار دوچرخه شوند با چرخ هاي بقل فراهم شده است. البته روزهاي خاصي معين مي شود كه دوچرخه كرايه داده نمي شود كه افراد بتوانند با دوچرخه هاي شخصي وارد محيط آموزش ترافيك شوند. در كنار اين امكانات سرپرستي وجود دارد كه عبور و مرور كودكان را در مسير ها نظارت مي كند و به آنها در جهت آموزش ترافيك تذكرات لازم را مي دهد.
ابتكار ديگري كه در اين پاركها صورت مي گيرد محوطه كوچكي در مقياس بسيار ريزتر از پارك هاي آموزش ترافيك به صورت يك شهر مينياتوري ماكت سازي مي شود به همراه وسيله نقليه هاي اسباب بازي كه در امر آموزش ترافيك از اين مورد استفاده مي كنند.
در جايي ديگر وسايل هاي بازي ميله اي (JUNGLE GYM ) را “به جهت اينكه اينگونه پارك ها، پارك هاي ترافيكي هستند”، شبيه لوكوموتيو ، ماشين و ديگر علائم ترافيكي مي سازند كه در محوطه شني براي بازي بچه ها قرار دارد. ورود والدين به اين پارك ها آزاد مي باشد و به والدين اين امكان داده مي شود كه بتوانند از نزديك با آموزش كودكانشان آشنا شوند. كارتهايي جهت ثبت نام بچه هايشان به كلاس هاي آموزش ترافيك تشويق مي كنند.
نخستين پارك آموزش ترافيك در ايران توسط سازمان حمل و نقل و ترافيك تهران طراحي و اجرا شده و در سال 1381 مورد بهره برداري قرار گرفته است.
هندوستان ֠پارك ترافيك كودكان

محل : چنديگر (chandigah)

مساحت : 5 هكتار

تأسيسات : سالن نمايشگاه ، آمفي تأتر با 120 صندلي

محوطه : چمن ، باغچه ، درخت ، شبكه معابر

هدف هاي آموزشي : ادبيات ايمني ترافيك ، نمايشگاه ايمني راه ، نمايش فيلم هاي ويدئويي

ساعت كار : زمستان 8 صبح تا 6 بعد از ظهر و تابستان 8 صبح تا 7 بعدازظهر

آزمون رانندگي : سه بار در هفته روزهاي دوشنبه ، چهارشنبه و جمعه از ساعت 9 تا 10 صبح

آمار عملكرد : كودكان11842 نفر ، معلمان 401 نفر ، رانندگان ريكشاو 168 نفر ، آموزش عمومي 42586 نفر



فنلاند ֠پارك آموزش ترافيك كودك (torninon maki ) تورنينون ماكي

محل : مركز شهر jaakonpuisto (جاكونپويستو)

ساعت كار : سه شنبه تا جمعه 9 صبح تا 6 بعدازظهر شنبه 10 صبح تا 5 بعدازظهر،در تابستان از اول ماه مه تا 31 ماه اوت

تجهيزات : به غير از موارد معمول ، سرويس رفاهي رفت و آمد ֠تعداد 25 ماشين پدالي با 140 سانتي

متر طول ֠به همراه مدرس جهت آموزش قوانين ترافيكي



چين יߘȘҙàآموزش ترافيك

محل : شين چون دونگ در سونگ پاگو (shinchun-dongsong pa-gu )

مساحت: 12755 متر مربع

تسهيلات : ترافيكي ،آموزشي ، سرگرمي ،تفريحي و ويژه

هدف : آموزش مقررات ترافيك شامل چراغهاي راهنمايي ، تابلوهاي ترافيك ،عبور از تقاطع ، عبور از پل ، زير گذر پياده ، تونل و جاده

گروه هاي استفاده كننده : كودكان پيش دبستاني (6-4 ساله )و دانش آموزان دبستان

ساعت كار: 9 صبح تا 6 بعدازظهر همه روزه بجز يكشنبه ها

كره : پارك ترافيكي ساساك (saesak)

محل : كانگسگو( kangseogu)

جهيزات : گذرگاه ،پياده رو و عابر پياده و Šشبيه خيابانهاي اصلي در شهر ساخته شده است. زمين بازي براي بچه ها و امكانات ورزشي براي بزرگسالان

هدف : آموزش ايمني براي عبور از راهها ، راه آهن ، خواندن علائم ترافيكي ، عبور كردن يا نكردن از خيابانها .



آمريكا : شهر ايمني مينياتوري

محل : گذرگاه پياده ،ايست گيت  (eastgate mall) يك شهر مينياتوري شامل شبكه راه ، ويترين ، مغازه ها ، تابلوي ترافيك ، تقاطع خط آهن ، چراغ راهنما و اتوبوس مدرسه.

يك جلسه سخنراني كوتاه همراه با نمايش در خصوص ايمني عابر پياده ، ايمني دوچرخه ، ايمني مسافر ، ايمني اتوبوس مدرسه و ايمني كودكان بطور كلي همراه با سوال و جواب در پايان كلاس و اعطاء گواهينامه حضور.



اسكاتلند : كانون ترافيكي كودكان

هدف : كم كردن آسيب هاي كودكان

تجهيزات : زمين بازي براي كودكان ، بازيها و فعاليتهاي گوناگون و همچنين در كلاسهاي آموزش راه كه دوره هاي 3 ماهه است به كودكان كتابهايي داده مي شود كه اين كتابها شامل تصاوير ، داستان ، فعاليتهاي سرگرم كننده مي باشد،صفحه هايي وجود دارد كه كودكان مي توانند با كاغذهاي خود چسب كه همگي در زمينه ترافيك مي باشد، سرگرم شوند. نمودارهاي ديواري ، تخته هاي رنگي ، ضبط صوت و بادكنك هاي رنگي كه پيامهاي ايمني روي آن قرار دارد همگي وسايل آموزشي هستند كه در اين باره به كودك در جهت يادگيري مقررات رهنمايي و رانندگي و راه كمك مي كند. دعوتنامه هايي جهت ملحق شده به اين كلاسها و حضور در پارك ترافيكي در تابلوهاي اعلاميه بهداشت نصب مي شود تا كه والدين در جهت ثبت نام كودكان خود كه حداقل 3 ساله هستند اقدام نمايند. هيئت اجرايي اسكاتلند تمام بچه هاي 3 ساله كه در اسكاتلند زندگي مي كنند را به طور رايگان عضو مي پذيرد .



پارك

تويانو(toyano) در نزديكي زمين بيس بال تويانو.

تجهيزات : زمين بازي ، ماشين هاي گو كارت  (go cart)و يك لوكوموتيو بخاري قديمي براي نمايش.

ساعت كار : همه روزه بجز دوشنبه ها از ساعت 9 صبح الي 5 بعدازظهر

هزينه استفاده : ماشين تك صندلي 100 ين به ازاي هر كارت ، ماشين دو صندلي 50 ين به ازاء هر كارت



ژاپن : پارك ترافيكي هيگاشي آساكاو

محل : غرب هاچيوگي (hachiogi)

تجهيزات : دوچرخه در اندازه هاي مختلف ֠امكانات بازي براي بچه ها

هدف : آموزش قوانين ترافيكي در راهها شبيه آنچه در مدارس رانندگي تعليم داده مي شود.

ساعت كار دفتر : همه روزه غير از شنبه و يكشنبه بعدازظهر تعطيل مي باشد



منابع و مراجع:

-مجله تازه هاي ترافيك

children traffic park سايتهاي مربوط به

آموزش ترافيك
http://www.shirazcity.org/d_transportation/traffic-edu/park.htm

http://www.ttic.ir
آموزش يكي از مهمترين مسايل در رفع مشكلات ترافيك است. براي ارتقاء ايمني ترافيك بايد آموزش در تمام مقطع سني وجود داشته باشد. در بين گروه هاي مختلف آسيب پذير در محيط ترافيك ، كودكان بيشتر به جهت عدم آمو...
برنامه فرهنگ سازی ترافیک Street Smarts
1393/11/4
ایالت کالیفرنیا ی آمریکا، شهر سن جوزa نقلیه در استان سانتا کلارا در ایالت کالیفرنیا ی آمریکا ، مربوط به افراد زیر 19 سال بوده است.
با توجه به اینکه ریشه ی این تصادفات از رفتار های غیر ایمن رانندگان، دوچرخه سواران و افراد پیاده ، نشات میگرفت، اداره ی حمل و نقل شهر سن جوز در نوامبر سال 2002 یک برنامه ی آموزشی جامع را بنیان گذاری کرد. این برنامه ، برنامه ایست جهت تغییر رفتار شهروندان که نسبت به وجود سرعت گیر ها، افسران پلیس، و یا سایر تمهیدات اجرایی و مهندسی بی توجه بودند.
راه حل:
این برنامه ، تلاشی است جهت به وجود آوردن تغییرات اساسی در فرهنگ ترافیک. این برنامه برای افراد عادی در نظر گرفته شده و رسانه های گروهی نیز در این زمینه نقش زیادی دارند. برنامه به صورت چند زبانه تهیه شده که شامل انگلیسی، اسپانیایی و ویتنامی است.
با توجه به آمار تصادفات و عوامل ایجاد آنها، پنج رفتار مهم ترافیکی مشخص شد که عبارت اند از: گذشتن از چراغ قرمز، توجه نکردن به تابلوی توقف ممنوع ، سرعت بالا، تخلفات در محدوده هایی که مدارس قرار دارند،و ایمنی خطوط عابر پیاده.
افرادی که بیشتر مورد هدف این آموزش ها هستند عبارتند از: همه ی رانندگان، عابرین پیاده، و دوچرخه سواران، البته رانندگان مرد 18 تا 25 سال بیشتر مورد توجه هستند.
کمیته ی ایمنی ترافیک مدارس با همکاری تعدادی از سازمان ها مانند انجمن اتوموبیل رانی آمریکا (AAA ) ، فعالیت هایی را برای ایمنی دانش آموزان مدارس انجام داده است. در اولین روز از شروع سال تحصیلی، اداره ی پلیس برنامه هایی را در مناطقی که مدارس وجود دارند شروع کرد. بالغ بر 120,000 اعلامیه ی ایمنی ترافیک در سه زبان به همه ی دانش آموزان شهر سن جوز داده شد و والدین آنها از تمهیدات اجرایی جدید آگاه شدند. 5000 پوستر ایمنی عابرین پیاده برای کلاس ها تهیه شد و 182 تابلو با شعار های ایمنی بین همه ی مدارس ابتدایی و راهنمایی توزیع شد. به علاوه 8 کلاس تدریس تمرین های ایمنی عابرین پیاده در مدارس تشکیل شد و سمینار های آموزشی برای والدین هم برگزار میشود.
رسانه های گروهی نیز در این برنامه همکاری و فعالیت دارند، یکی از این برنامه ها پیام رسانی از طریق رادیو در ساعت های اوج ترافیک میباشد. برنامه ی دیگر چاپ مقالات در همین زمینه در نشریات و مجلات است.
نتیجه
تمهیدات اجرایی این برنامه بر اساس پنج رفتار ترافیکی پایه ریزی شده است. اطلاعات ابتدایی در مورد این پنج رفتار ترافیکی بر اساس مشاهدات و مطالعات وسیع و دقیق در طول سه سال انجام شده است.
این برنامه به عنوان یک برنامه بلند مدت در حال اجرا و توسعه است.
منبع:
Pedestrian and Bicycle Information Center
http://www.ttic.ir
ایالت کالیفرنیا ی آمریکا، شهر سن جوزa نقلیه در استان سانتا کلارا در ایالت کالیفرنیا ی آمریکا ، مربوط به افراد زیر 19 سال بوده است. با توجه به اینکه ریشه ی این تصادفات از رفتار های غیر ایمن ران...
آیا بوق وسیله ایست برای اعلام خطر یا دستور دادن؟
1393/11/4
با ورود خودرو به معابر شهری، خطرات ناشی از این وسیله در تقابل با عابران پیاده و نیز دیگر وسایل نقلیه آشکار گشت و این امر کاربران خودرو را بر آن داشت تا به نحوی دیگران را از حرکت خود آگاه نمایند. خودروهای اولیه فاقد ترمز ایمن و مطمئن بودند. لذا این وسایل نقلیه نوظهور مجهز به بوق گشتند تا در هنگام حرکت، دیگران از وجود آنها آگاهی یابند. با افزایش شمار خودروها قوانین راهنمایی و رانندگی نیز شکل مدونی یافت و خودروها نیز مجهز به ترمز کارا و مطمئن گشتند. اما بوق به عنوان وسیله ای برای هشدار در مواقع ضروری جای خود را بر روی خودروها حفظ نمود. امروزه بوق خودروها به عنوان وسیله ای برای اعلام خطر در مواقعی که طرف مقابل از وجود خودرو مطلع نمی باشد مورد استفاده قرار می گیرد و در بسیاری از جوامع استفاده بی جا و بی مورد از بوق جریمه های سنگینی را در پی دارد.
متاسفانه در کشور ما بوق خودرو جایگاه خود را به عنوان وسیله ای برای اعلام خطر از دست داده و به صورت وسیله ای برای دستور دادن مورد استفاده قرار می گیرد. در هنگام سبز شدن چراغ قرمز، رانندگانی که در پشت خودروهای دیگر متوقف شده اند با زدن بوق سعی در آگاه نمودن رانندگان خودروهای جلویی از سبز شدن چراغ می نمایند. در حالیکه این بوق زدنهای متوالی تنها سبب آلودگی صوتی و به هم ریختن آرامش دیگران می گردد. همچنین استفاده از این وسیله توسط رانندگان تاکسی برای جذب مسافر از موارد عجیب در فرهنگ ترافیک ما می باشد ! . در بسیاری از موارد نیز بوق به عنوان وسیله ای برای توجیه عدم رعایت حق تقدم به کار می رود. به گونه ای که رانندگان گمان می کنند که زدن بوق و آگاه نمودن دیگران از وجود خود مجوز عدم رعایت حق تقدم می باشد! متاسفانه این مسایل در میان قشر زحمت کش رانندگان تاکسی رواج بیشتری دارد. به عنوان مثال بسیاری از رانندگان در هنگام مواجه شدن با عابری که قصد عبور از عرض خیابان در محل خط کشی مخصوص را دارد بجای کاهش سرعت و توقف و دادن حق عبور به عابر پیاده، با زدن بوق به عابر دستور می دهند تا توقف نموده تا خود ابتدا عبور نمایند. در موارد بی شمار دیگری نیز رانندگان بجای دادن حق عبور به دیگران از بوق برای بیان خود خواهی خود جهت استفاده از مسیر استفاده می نمایند. امروزه چنین مواردی به امری عادی در فرهنگ ترافیک ما تبدیل گشته است. به گونه ای که تردد در معابر عاری از بوق زدنهای بی مورد به صورت آرزویی دست نیافتنی درآمده است. جا دارد به منظور اصلاح این فرهنگ و عادت ناپسند تمهیداتی جدی اندیشیده شود.

فرستنده : آقای مهندس شاهرخ ظهرابزاده
گردآوری : مرکز اطلاعات علمی و تخصصی حمل و نقل ترافیک

http://www.ttic.ir
با ورود خودرو به معابر شهری، خطرات ناشی از این وسیله در تقابل با عابران پیاده و نیز دیگر وسایل نقلیه آشکار گشت و این امر کاربران خودرو را بر آن داشت تا به نحوی دیگران را از حرکت خود آگاه نمایند. خودر...
استفاده از موبایل و کاهش ایمنی جاده ها
1393/11/4
براساس آمارهای ارائه شده می توان گفت عدم تمرکز رانندگان باعث 20 الی 30 درصد از تصادفات بوده است.
چنانچه حواس رانندگان به هر شیئ یا اتفاقی چه در داخل خودرو و یا خارج آن جلب شود تمرکز آنان کاهش یافته و احتمال تصادف نیز بیشتر خواهد شد.
با توجه به اینکه در آینده ای نزدیک امکانات و ابزارهای پیشرفته زیادی در دسترس مردم قرار خواهد داشت ، لذا ضروری است به استفاده از این امکانات در حین رانندگی توجه بیشتری شود.
اگرچه موبایل ابزار بسیار مفید و کارایی است ولی استفاده از آن در حین رانندگانی باعث کاهش ایمنی جاده ها و سلامت رانندگان خواهد شد.
براساس آمارگیری انجام شده حدود 60 الی 70 درصد از رانندگان اعلام کرده اند که در حین رانندگی گاهی از موبایل خود استفاده می کنند.

استفاده از موبایل از دوجنبه باعث کاهش تمرکز رانندگان می شود :

- کارکردن با موبایل بخشی از تمرکز رانندگان را به خود اختصاص می دهد.
- هنگام صحبت کردن نیز بخشی از مغز درگیر شنیدن و یا پاسخ دادن است.


کارشناسان اعلام کرده اند استفاده از موبایل احتمال خطرات مختلف در حین رانندگی را تا 4 برابر افزایش می دهد .

راننده ای که از موبایل استفاده می کند تفاوت های زیر را با سایرین خواهد داشت :
- طولانی تر شدن زمان عکس العمل
- ترمز گرفتن آرامترو افزایش فاصله توقف
- کاهش سطح هوشیاری عمومی
- ریسک بالاتر در تصمیم گیری


استفاده از Hands- free تاثیر قابل توجهی بر کاهش تصادفات نداشته است البته در هر صورت استفاده از موبایل های دستی باعث کاهش بیشتر تمرکز رانندگان می شود.
در بعضی از کشورها استفاده از موبایل برای بعضی از رانندگان وسایل نقلیه خاص مانند اتوبوس های مدرسه و .. و یا رانندگان جوان ممنوع شده است ، این قانون در کوتاه مدت تا 50 درصد موثر بوده ولی در طولانی مدت آثار مثبت آن بسیار کاهش یافته است.

کاربرد موبایل از اواسط 1980 در امریکا آغاز شد و در سال 1985 حدود 91600 نفر از موبایل استفاده می کردند که تا سال 2005 این تعداد به 197680004 نفر رسیده است.
در سال 2000 فنلاند دارای بالاترین میزان مالکیت موبایل و تا 70 درصد جمعیت خود را داشته است.
در سال 2005 کشور سوئد با آمار 93 درصد جمعیت خود بالاترین میزان مالکیت را داشته است.
در انگلستان تا پایان سال 1980 تنها حدود 1 درصد جمعیت آن دارای موبایل بوده اند ، و این آمار در سال 2000 با تعداد 25 میلیون موبایل به 40 درصد رسیده و در سال 2005 نیز با 45 میلیون موبایل به 75 درصد سیده است. در هلند استفاده از موبایل باعث افزایش استفاده از تلفن نیز شده و زمان مکالمه از 8.5 دقیقه در روز به 30 دقیقه رسیده است.
بطور کلی رشد استفاده از موبایل در جهان 30 تا 50 درصد بوده است.

براساس بررسی های انجام شده در امریکا حدود 3 درصد از رانندگان از موبایل خود در هر لحظه استفاده کرده اند ، این آمار در سال 2002 به 4 درصد و در سال 2004 به 5 درصد رسیده است.
در استرالیا و در سال 2000 حدود 1.5 درصد از رانندگان در طی روز از موبایل خود استفاده کرده اند و حدود 78 درصد آنان مرد بوده و 64 درصد نیز زیر 40 سال داشته اند.
در سال 2000 در انگلستان حدود 37 درصد از رانندگان از موبایل خود در حین رانندگی استفاده کرده اند و یک سوم از این افراد جوان و مرد بوده اند.


نکته جالب این است که استفاده از موبایل در رانندگان زیر 30 سال دوبرابر رانندگان بالای 30 سال است.
در سال 1998 در فنلاند حدود 55.8 درصد از رانندگان دارنده موبایل در حین رانندگی از موبایل خود استفاده کرده اند و این آمار در سال 1999 به 67.7 درصد رسیده است.
در سال 2005 حدود 81 درصد از رانندگان حداقل گاهی از موبایل خود استفاده کرده اند و 9 درصد این آمار بیش از 15 دقیقه در روز بوده است.
آمار استفاده از موبایل در افراد جوان و مرد بالاترین رتبه را داشته است و در گروه سنی 24-18 سال 8 برابر گروه سنی بالای 65 سال بوده است.

براساس آمارهای سال 2002 در هلند اعلام شده است که 4 درصد از رانندگان اغلب از موبایل دستی خود استفاده کرده اند و 36 درصد از آنان نیز گاهی از آن استفاده کرده اند.


تحقیقات نشان داده است که کاربرد موبایل باعث بی توجهی به علائم ֠رانندگی با سرعت زیاد ֠خروج از مسیر و اشتباه در مسیر یابی می شود.

براساس گزارش های کشور ژاپن اغلب تصادفات ناشی از استفاده از موبایل ، بدلیل استفاده از موبایل های دستی و به صورت زیر بوده است:
- 32 درصد هنگام شماره گیری
- 42 درصد هنگام پاسخ گویی
- 5.4 درصد هنگام برداشتن موبایل

در حدود 16 درصد از این آمارها ، در لحظه تصادف، رانندگان در حال صحبت کردن با موبایل بوده اند .
در 42 درصد از موارد نیز در لحظه تصادف ، راننده بعد از شنیدن صدای زنگ موبایل خود صورت خود را برگردانده تا موبایل خود را پیدا کرده و آنرا بردارد.
حدود 82 درصد از آمارهای این کشور نیز مربوط به رانندگان مرد و گروه سنی 29-20 بوده است.

در فنلاند استفاده از موبایل باعث 0.9 درصد از تصادفات بوده است و اکثر این رانندگان در لحظه تصادف در حال صحبت کردن با موبایل خود بوده اند.


پیشرفت تکنولوژی در ساخت موبایل ها وابزارهای جانبی آنها و استفاده از آنها در حین رانندگی می تواند تمرکز رانندگان را بیش از پیش کاهش داده و ایمنی جاده ها را تحت الشعاع قرار دهد، لذا توجه به شکل و نحوه استفاده از مدلهای مختلف موبایل برای رانندگان بسیار حائز اهمیت است.

گردآوری : مرکز اطلاعات علمی و تخصصی حمل و نقل ترافیک

http://www.ttic.ir
براساس آمارهای ارائه شده می توان گفت عدم تمرکز رانندگان باعث 20 الی 30 درصد از تصادفات بوده است. چنانچه حواس رانندگان به هر شیئ یا اتفاقی چه در داخل خودرو و یا خارج آن جلب شود تمرکز آنان کاهش ی...
ارتقاء فرهنگ ترافیک
1393/11/4
چهارشنبه ، 9 ارديبهشت 1388 ، 02:54
امروزه نیز استفاده از وسائل نقلیه جزء جداناپذیری از زندگی روزمره مردم شده است. اما بکارگیری وسائط نقلیه همراه با فرهنگ سازی برای استفاده از این وسائل نبوده است. نحوه رانندگی، فرار از مقررات، زرنگی های نامعقول، پرخاشگری و تعرض، ویراژ دادن، سرعت های زیاد و غیر مجاز ، بوق ممتد و گوش خراش، استفاده از تلفن همراه در حین رانندگی و ... همه و همه عناصر نامطلوب فرهنگی در حوزه ترافیک در کشورما هستند.
 
تاریخچه اتومبیل در ایران از آنجا آغاز شد که مظفرالدین شاه در سفر خود به اروپا در سال ۱۲۷۸ با مشاهده اتومبیل، به وزیر مختار ایران در بلژیک دستور داد که اتومبیلی برای وی خریداری کند و با راننده مخصوص به کشورمان بفرستد.
امروزه نیز استفاده از وسائل نقلیه جزء جداناپذیری از زندگی روزمره مردم شده است. اما بکارگیری وسائط نقلیه همراه با فرهنگ سازی برای استفاده از این وسائل نبوده است. نحوه رانندگی، فرار از مقررات، زرنگی های نامعقول، پرخاشگری و تعرض، ویراژ دادن، سرعت های زیاد و غیر مجاز ، بوق ممتد و گوش خراش، استفاده از تلفن همراه در حین رانندگی و ... همه و همه عناصر نامطلوب فرهنگی در حوزه ترافیک در کشورما هستند. معضلات و حوادث ترافیکی درمجموع پدید آورنده فاجعه عظیمی برای جامعه ماست. یک فاجعه ملی که هر سال ۲ تا ۳ درصد ثروت ملی را نابود می کند و از این نظر آسیبی قابل توجه به روند توسعه اقتصادی کشور وارد می کند. به موازات این خسارت های اقتصادی، هر ساله تعداد زیادی از انسان ها بر اثر این حوادث کشته و یا از کار افتاده می شوند و زیان های اجتماعی غیر قابل جبرانی بر پیکر جامعه وارد می شود.
در ترافیک ۳ واحد مهم وجود دارد که عبارتند از انسان، راه و وسیله نقلیه که در این میان انسان در نقش راننده، سرنشین، عابر پیاده و حتی به عنوان طراح راه و یا سازنده وسیله نقلیه، اصلی ترین نقش است. مرگ و میر، صدمات جانی و مالی و در سطوح پایین تر، تأخیرهای طولانی پشت چراغ های قرمز و ... پیامدهای منفی دیگری هستند که نیاز ارائه راهکارهای موثر است. از آنجا که معضل ترافیک یک مسأله چند علتی است که از ترکیب پیچیده و غیر خطی عوامل گوناگون پدید می آید، در نتیجه مواجهه با آن بسیار پیچیده است که تنها یک ارگان و سازمان خاص به تنهایی نمی تواند همه مشکلات را حل کند.
در میان همه عوامل موثر در بر طرف کردن معضلات ترافیکی، ارتقاء فرهنگ ترافیک و آموزش همگانی آن، نقش بسیار مثبت و موثری دارد.
در این راستا نیز در شهرهای ایران اقداماتی صورت گرفته است اما از آنجا که نهادینه شدن فرهنگ زمان بر است جز در چند مورد شاهد تغییرات جدی در فرهنگ ترافیک نبوده ایم بسیاری از طرح هایی که با هدف اصلاح فرهنگ های نادرست ترافیکی اعمال شده نیز
متاسفانه به صورت دست پا شکسته اجرا می شود آموزش رفتارهای ترافیکی از مواردی است که در زمینه ترافیک باید از پویایی برخوردار باشد چون با اقشار مختلف و گروه های سنی متفاوتی سروکار دارد
از کودکانی که به همراه والدین خود در شهر تردد می کنند تا سالخوردگانی که توانایی تشخیص مناسب ندارند و جوانانی با هیجان و یا تنش های عصبی مختلف ، همه و همه مخاطبانی هستند که باید برای آموزش رفتاری آنها روش های خاصی در نظر گرفته شود.
حال به بررسی چند مورد از راه حل ها می پردازیم
تعریض خیابان های شهری بر خلاف تصور عموم به کاهش حجم و شدت ترافیک نمی انجامد تجربه نشان داده است که به محض انجام تعریض فقط
مدت کوتاهی حرکت ترافیک روان تر می شود و همین روان تر شدن ترافیک باعث تشویق استفاده از آن مسیر می شود و مطالعات کارشناسان بر روی شهرهای مختلف دنیا نشان می دهد که هر چه زیر ساخت های جاده ای و مقدار فضای تخصیص یافته به حمل نقل درون شهری بیشترباشد به همان اندازه میزان استفاده از اتومبیل مصرف بنزین و آلودگی بیشتر خواهد شد. حل مشکل ترافیک نیازمند مدیریت و کنترل صحیح با در نظر گرفتن عوامل تولید آن است.
● دست انداز سازی
بجای دست انداز سازی فرهنگ سازی کنیم. راه مبارزه با رانندگان قانون شکن، نصب سرعت گیرو قبض جریمه های سنگین نیست، ابطال گواهینامه و توقیف اتومبیل و کنترل های شبانه و آشنایی با فرهنگ درست رانندگی کردن و رعایت حقوق دیگران است.می توان به جای صرف هزینه های میلیاردی برای ساخت و نصب سرعت گیرهای پلاستیکی وتپه های پرش در خیابان های شهر که هیچ تاثیر محسوسی در رفع مشکل ترافیک ندارند و بعضی اوقات باعث و عامل اصلی تصادفات نیز هستند و به جای میادین و بلوارها و بریدگی های آزمایشی که با جداول و بلوک های بتونی زائد ساخته می شوند و یا به جای اینکه خیابانها را به صورت غیر اصولی لکه گیری و یا آسفالت کنیم که بیشتر از چند روزی دوام ندارند ویا به جای ساخت تپه از چاله که طبق محاسبات مهندسی ،فشارو فرسایش با گذشت زمان باعث همسطح شدن این تپه ها میشوند که به خاطر وجود تلورانس مهندسی(۹۰%) یا در همان حالت باقی می مانند یا به حالت اولیه خود بر می گردند ،اول مطالعه کنیم و بعد درست مهندسی کنیم و مقداری از این بودجه را برای چاپ بروشور ونشریه و کتابهای قانون صرف کنیم و در اختیار رانندگان قرار دهیم. و مقداری را نیز برای تابلو ها و علائم رانندگی که به ندرت در سطح شهر دیده می شوند. حال که در بعضی موارد ضعف های غیر قابل اصلاح در امر شهر سازی و ساختارهای زیر بنایی حمل و نقل داخل شهری دیده می شود باید تمام توانمان را برای اصلاح و ترمیم و ترقی فرهنگ شهر نشینی و رانندگی و رعایت حقوق شهروندان به کار گیریم.
حل مشکل ترافیک باعث می شود جلوی بسیاری از حیف و میل های بی مورد مثل به هدر رفتن زمان شهروندان ،سوختن بی مورد سوخت اتومبیلها در صف های طولانی ترافیک ودهها مورد دیگر گرفته شود.
http://www.ttic.ir
چهارشنبه ، 9 ارديبهشت 1388 ، 02:54 امروزه نیز استفاده از وسائل نقلیه جزء جداناپذیری از زندگی روزمره مردم شده است. اما بکارگیری وسائط نقلیه همراه با فرهنگ سازی برای استفاده از این وسائل نبوده اس...